Şeyda Japonya'da

Ve Japonya…

Yorgun ve mutlu bir merhaba diyorum. Şu anda TUFS (Tokio University of Foreign Studies) yurdunda, bana ayrılan 403 nolu odadayım. Buraya kadar anlatacak çok sey var.

En son uçak iniş yaparken yazmıştım. İndikten hemen sonra Narita havaalanında pasaport kontrolüne gittim. Sorunsuz bir şekilde geçtim. Sonra valizimi aldım ve yine sorunsuz bir şekilde gümrükten geçtim. Çıkar çıkmaz karşımda mentorum Yooko’yu  buldum. Bu sırada saat akşam 18 civarı  idi. Tokyo hava yağmurluydu. Şimdi de öyle. Neyse yağmur yağdığı için valizimi kargo ile yurda gönderdik. Yarın sabah 09:00-12:00 arası alıcam umarım. Valizimi göndermeden önce üzerimde bulunan bütün dolarları yen’e çevirdim. Kargo ücretini ödeyebilmek için. Kargoya 1700 yen ödedik. Yooko ile tren yolculuğumuz başladı. Ama ne yolculuk ! O kadar cok aktarma yaptık ki, başım döndü. 5-6 kere trene bindik sanırım. 3 saate yakın trende bulunduk . Sonra Tokyo Gaidai ye 2 istasyon kala akşam yemeği yiyelim dedik. Ben domuz eti yemediğimden, şu anda adını hatırlamadığım, inek etinden yapılmış bir yemek yedik. Menu şeklindeydi: çorba, salata, pilav ve at . 500 yen ödedik adam başı. TL cinsinden kaç para olduğu hakkında bir fikrim yok henüz.

Yemekten sonra tekrar trene bindik. Tren ağları örümcek ağı gibi. Karmakarışık. Sürekli para ödeyip bilet alıyosun. Akbil benzeri bişey vardı , Yooko kullanıyor.. Ben de ondan alıcam muhtemelen, daha kullanışlı.

Trenden inince okul hemen istasyonun karşısında aslında bisiklete falan gerek yok gibi. Yurda gelenen kadar Yooko bana çevreyi tanıttı biraz. Yemekhane, market, derslikler vs. Sonra yurda ulaştık.

Giriş kapısı kartlı sistem. Bizi hemen yardımcı öğrenci karşıladı. Yooko Türkiye’den geldiğimi söyledi. adıma hazırlanmış kocaman bir zarf verdiler. Küçük bir pakette de öğrenci kimliğim, duş kullanma kartı, odamın anahtarı ve gecen yıl burada bulunan arkadaşım Ezgi’nin bana bıraktığı bisikletin anahtarı vardı.

Sonra hep beraber odaya cıktık. Oda cok güzel ve biz gelmeden temizlenmiş. Odada buzdolabı, küçükk bir mutfak bölmesi, ve tuvalet var. duvarlar saten boya. Odaya ayakkabı ile girilmiyor. Girişte çıkartıyoruz. Klima, çalışma masasının üzerinde lamba ve balkon da var. ama tuvalette taharet musluğu yok. Çok fena!

Ezgi saolsun bana epeyce bir mutfak eşyası, yorgan, battaniye ve çarşaf  bırakmış. Ha en önemlileri de pilav makinası ve TV de bırakmış. Yooko , saolsun, yerleşmeme yardımcı oldu. Diğer arkadaş da bana duşu nasıl kullanacağımı gösterdi.

Duş maalesef ortak. Duş kartını okutup duş odasına giriyorsun. Burada ütü, elektrik süpürgesi, çamaşır makinesi ve duş var. Çamaşır makinesi 100 yen ile çalışıyor, yani gayet uygun.

Sonro Yooko ile vedalaştık. Yarın Ankara üniversitesinden Can diye bir Türk daha geliyormuş. Can , ben , Yooko ve Can’ın mentoru olan Japon arkadaş yarın yemek yicez, sonra Yooko ile adaptör alıcaz, çünkü Japonya’da fiş girişleri farklı.

Herkes odadan gidip tek kaldığımda, dayanamadım, dışarı çıktım. Havaalanından annemi aradım ama sesim kesildi, konuşamadık. 24 saatten fazladır benden haber alamadıklarından kafayı yiyolardır diye düşündüm ve hemen kampüsün karşısındaki markete gittim.  Marketin önündeki telefon klübesinden annemi aramaya çalıştım ama kart telefona girmedi. Marketten çıkan bir Japondan yardım istedim ama o da beceremedi. Sonra markete girdim, kasiyere durumu Japonca anlattım çünkü ingilizce bilmiyormuş. Saolsun işini bıraktı geldi,, meğerse kartı klübeye sokmaya gerek yokmuş. Kartı sokmadan, kart numarasını giriyorsun, otomatik olarak konuştuğun dakikalar karttan düşüyor. Sonunda annem ve babamla konustum. Sesimiz gayet netti. Çok rahat görüştük. Burda saat 23:00 civarı iken orda 17:30 imiş. Çok iyi olduğumu, sağ salim geldiğimi ve yerleştiğimi söyledim. Sonra da ablamı aradım. Henüz internete bağlanamadığımı söyledim. Çünkü wireless yok ve kabloyu yarın yemekhanenin 1. katından alıcakmışım. Sonra huzur ile yurda döndüm, ortalığı biraz daha toparladım ve bunları yazıyorum şimdi de..

Birazdan bana verilen form, katalog vs. var, onları okuyup yatıcam.

İyi geceler Tokyo.